‘Haftalarca ağladım!’

Mustafa Emir Eker 3,5 yaşında Selçuklu Otizmli Bireyler Eğitim Vakfı’nda (SOBE), eğitim gören otizmli bir birey. SOBE’ye başlamasının ardından büyük değişimlerin yaşandığı Mustafa’nın en büyük sorunu sosyalleşememesi. Otizmli olduğu için ana sınıfına kabul edilmeyen Mustafa’nın annesi Serap Eker, yaptığı açıklamalarda ‘saldırır’ denilerek Mustafa’nın ana sınıfına kabul edilmediğini duyduğunda haftalarca ağladığını ifade etti

17 aylıkken farklı hareketler yaptığı için doktora götürülen Mustafa Emir’in otizmli olduğu muayenesinden 5 ay sonra fark edilebildi. Hemen eğitimlerine başlanan Emir, otizmli olduğu için ana sınıflarına kabul edilmedi ve sosyalleşme sorunu yaşadı. Maddi olanaksızlılar nedeniyle kreşe gidemeyen Mustafa, SOBE’de büyük gelişim göstermesine rağmen halen ana sınıflarına kabul edilmiyor. Konya Yenigün Gazetesi’ne açıklamalarda bulunan Mustafa’nın annesi Serap Eker, Mustafa’nın sosyalleştiği takdirde otizmi tamamen yenebileceğini söylüyor.

5 AY BOYUNCA İÇİM RAHAT ETMEDİ

3,5 yaşındaki otizmli birey Mustafa Emir’in annesi Serap Eker, yaşadıkları zorlukları Konya Yenigün Gazetesi’ne anlattı. İşte Serap Eker’in açıklamaları… “Mustafa Emir’in otizmli olduğunu biz 17 aylıkken fark ettik. Çünkü kafasını topa ve yerlere vuruyordu sürekli. İsmine hiç bakmıyordu. Ama televizyonda en küçük bir reklam sesi duyduğu zaman koşarak gidiyordu ve ona bakıyordu. Kulaklarında bir sorun mu acaba diyerek doktora götürdük. İlk muayenelerde hiçbir şey çıkmadı. Sonra pedagoga götürdük. Orada bir şey çıkmadı. Doktor ‘Bu çocukta bir şey yok’ dedi. Bu şekilde 5 ay geçti. Ama bu süreçte benim içim hiç rahat etmedi.  Aynı zamanda çocuk bu süre zarfında baya geriledi. Rahatsızlığı ilerledi. En son psikiyatriye götürdük ve orada otizm olduğunu öğrendik. İlk başlarda bizim zor oldu. Kabullenemedik. 

İLK BAŞTA EĞİTİMİ KABUL ETMEDİ

Mustafa’nın otizmli olduğunu öğrendikten sonra eğitime başlayalım dedik ama Mustafa eğitimi kabul etmedi. Sürekli ağladı. Birkaç kurum değiştirdik ama pek bir faydası olmadı. Ders saatleri çok azdı. O yüzden alışamadı. Son olarak SOBE’ye geldik. Burada Mustafa öğretmenini çok sevdi. Şu an akıcı bir şekilde konuşuyor bizimle. El sallamaları ve kafasını vurma gibi hareketlerini artık yapmıyor. Şu an baya ilerlemiş durumda. Çok memnunuz. Mustafa ilk başlarda ismine kesinlikle bakmıyordu. Dediklerimizi anlamıyordu. ‘Oğlum şu kumandayı getir’ dediğimizde anlamıyordu söylediklerimizi. Anlamama problemi vardı ve çok sinirliydi. Sürekli kendine zarar veriyordu. Yerlere tükürüyordu ve çok tuhaf hareketleri vardı. Ama bunların çoğunu aştık şimdi.

ANA SINIFINA KABUL ETMEDİLER

Otizmde çocukların algıları neredeyse tamamen kapalı. Sürekli aynı hareketleri tekrarlıyorlar. Yemek yeme sorunları var. Sadece püre ile beslenen çocuklar var. Mustafa da bu çocuklardan bir tanesi. Durum böyle olunca dışarıdan da çok tepki alıyoruz. Mesela benim çocuğumu ana sınıfına kabul etmediler yaşı tuttuğu halde. İstemediler çocuğumu. 3,5 yaşındaki çocuk için saldırır dediler. Ben bunu duyduğumda haftalarca ağladım. Dışarıdan çok tuhaf bakılıyor. Zihinsel engelli olarak görülüyor. Aslında otizmli çocuklar çok akıllı. Örneğin Mustafa bir kez dinlediği şarkıyı anında ezberliyor. Şu an rakamları ve renkleri hem İngilizce hem Türkçe olarak biliyor. Konuşabiliyor. Baya bir ilerleme kaydettik. 

EŞİM KABULLENEMEDİ

Eşim Mustafa’nın otizmli olmasını hiç kabullenmedi. Çok kavgalar ettik. Okula göndermek istemedi. Doktora göndermedi. Ama şimdi o da alışmış durumda. Tabi dışarıya halen Mustafa’nın otizmli olduğunu çok söylemiyor.  

MUSTAFA İLERLEDİKÇE BİZ MUTLU OLUYORUZ

Mustafa Emir, SOBE’de aldığı eğitimlerden sonra bilinçli bir şekilde anne – baba demeye başladı. Sevgisini gösterebiliyor artık, bize sarılıyor. Yemek alışkanlığını öğreniyor burada. Önceden bizimle hiç oyun oynamazdı, şimdi birlikte oyun oynuyoruz. Bizim söylediklerimize karşı gelirdi. Şimdi söylediklerimizi yapmaya başladı. Bunları yaptıkça bizim de hoşumuza gidiyor, mutlu oluyoruz.

MUSTAFA EMİR SOSYALLEŞEMİYOR

Maddi yetersizliklerden dolayı kreşe yazdıramadık. Ana sınıfına da kabul etmediler. Mustafa Emir şu an yaşıtlarına yetişmiş durumda. Eğitimine de aynı şekilde başlayacak inşallah. Ama Mustafa’nın tek sorunu henüz sosyalleşemiyor. Diğer çocuklarla henüz biraraya gelemiyor. Bizim şu an en büyük sıkıntımız bu. Ana sınıfları da kabul etmediği için bu sorunu aşmakta zorlanıyoruz. Otizmli dediğiniz zaman herkes geri duruyor. 

ÇOCUKLARA ZİHİNSEL ENGELLİ GİBİ DAVRANILIYOR

Otizmli bireylerin aileleri böyle bir sorunla karşılaştıkları zaman kesinlikle psikiyatriye gitmekten çekinmesinler. Çocukların en küçük hareketlerinden bile otizm anlaşılabiliyor. Bazı çocuklar geç konuşur deniliyor ama buna bakmasınlar kesinlikle bir doktora gitsinler. Çevremizde bu şekilde ‘Çocuk geç konuşur’ denilerek tavsiye verenler oluyor. Ama en faydalısı bir psikiyatrinin muayene etmesi. Böyle olunca otizmli çocuklar eğitimlere de geç başlıyor. Eğitim ne kadar erken başlarsa çocuk için o kadar faydalı olur. Zaten 6 yaşına kadar eğitimle otizmin aşılabilineceği söyleniyor. İnşallah biz de aşacağız. Toplumun çocuklar ve aileler üzerindeki baskısı da önemli bir sorun. Çocuklar otizmli olduğu için bazen tuhaf hareketler yapabiliyor. Çevremizdeki insanlar hem kendileri hem çocuklarını kaçırıyorlar. Böyle olunca bizde dışarı çıkmak istemiyoruz haliyle. Önyargıları yıkmak gerekiyor. Bu çocuklara zihinsel engelli gibi davranılıyor. Okullarda öğretmenler bile bazen bilinçsiz hareket edebiliyor. 

SOBE’DEN SONRA DEĞİŞİMİ GÖRDÜK

Selçuklu Otizmli Bireyler Eğitim Vakfı’na (SOBE), yaklaşık 1 senedir geliyoruz. SOBE’yi kendimiz de duymuştuk ama tavsiye üzerine geldik. Aslında biraz da tereddüt ettik. Çünkü yine bir okul değiştiriyorduk. Bir de Mustafa’nın bayanlara karşı bir sevgisizliği var. Bize de burada bayan öğretmen denk geldi. Değiştirmek istedik ama alışması için öyle kalmasının uygun olduğunu söylediler. Şu an çok güzel alışmış durumda. Burada çok büyük değişimler yaşadı Mustafa. Konuşma ve spor eğitimleri aldı. Sayıları ve rakamları öğrendi. Ayrıca taneleri öğrendi burada. Öğretmeni de bizi sürekli olarak bilgilendiriyor ve çok ilerleme kaydettiklerini söylüyor. Tuvalet eğitimine başladı ayrıca burada. Öğretmenleri okul çağına kadar buradan kurtaracağız diyor. İnşallah başarabiliriz. SOBE’den çok memnunuz. Mustafa’da öğretmenlerini çok seviyor. Bize burs imkanı da sağlandı. Her gün ücretsiz bir şekilde geliyoruz buraya. 

DESTEK OLMAZSA EĞİTİM ÇOK ZOR

Bizim burs imkanımız var. Olmasaydı maddi olarak çok güçlük çekecektik. Diğer kurumlarda eğitim ücretleri çok yüksek. Birçok aile bunu karşılayamıyor. Çocuğun raporuna göre devlet destek sağlıyor. Bu destek olmadığı zaman eğitim konusunda sorunlar yaşanabiliyor. Bizim de raporumuz o seviyede olmadığı için destek almıyoruz. Sadece buradan burs imkanımız var sağ olsunlar. Başka destek almadığımız için kreşe gidemiyoruz ve Mustafa’nın sosyalleşme sorununu çözemiyoruz. Ana sınıfı da almayınca bu konuda sıkıntı yaşıyoruz.

HERKESTEN ALLAH RAZI OLSUN

Biz ilk başta bir dersi bile karşılayamayacak durumdaydık. Buraya şimdi burslu olarak geliyoruz. Ben ne kadar teşekkür etsem azdır. Belediye buraya çok sahip çıkıyor. Burs için kim imkan sağlıyorsa, herkesten Allah razı olsun. 

http://www.konyayenigun.com/yenigun-ozel/haftalarca-agladim-h202193.html